Przyjście na świat dziecka jest najszczęśliwszym dniem w życiu wielu rodziców, a jeszcze bardziej cieszą się oni, gdy ich maleństwo zaczyna chodzić. Na jego pierwsze kroki zwykle trzeba jednak trochę poczekać. Nauka następuje etapami, o których opowiemy w naszym artykule – w ten sposób będzie można lepiej przygotować się do pierwszych miesięcy i lat życia swojego potomka.
Nauka chodzenia dziecka w etapach
Każdy z etapów nauki chodzenia wymaga sporo cierpliwości zarówno od dziecka, jak i jego opiekunów, a cały proces trwa dość długo. Tak naprawdę rozpoczyna się on tuż po przyjściu malucha na świat – wtedy uczy się on podnosić głowę czy samemu obracać z pleców na brzuch.
Właściwa nauka ma jednak miejsce dopiero, gdy urwis po raz pierwszy próbuje pionowo stać. Zaczyna się od siadania, pełzania i raczkowania, przy czym dwie ostatnie czynności następują między 6 a 10 miesiącem życia, kiedy dziecko staje także w łóżeczku. Przyda się tu mentalne wsparcie rodziców w celu zbudowania odpowiedniej siły oraz koordynacji ruchowej, co jest absolutnie niezbędne do dalszego rozwoju psychoruchowego. W kolejnym etapie maluch przyjmuje pozycję “na niedźwiadka”, opierając się na dłoniach i stopach przy równoczesnym unoszeniu bioder. W ten sposób szkrab trenuje mięśnie, kontrolując środek ciężkości oraz zyskując odpowiedni balans.
W kolejnym kroku maluch zaczyna klękać, a następnie wstawać z klęku, odbijając się z jednej nogi – to właśnie w tym momencie następuje etap, kiedy dziecko staje przy meblach lub innych stabilnych przedmiotach. Tutaj trzeba szczególnie zatroszczyć się o bezpieczeństwo swojej pociechy, likwidując wszelkie rzeczy mogące go narazić na wypadek lub jakąkolwiek nieprzyjemną sytuację.
W dalszej kolejności urwis rozpoczyna chodzenie przy meblach, czując się dzięki temu w pełni stabilnie i bezpiecznie. Później stawia już kroki do przodu bez żadnego wsparcia – choć z początku wyglądają one niepewnie, z czasem maluch radzi sobie coraz lepiej, przemierzając coraz dłuższe odległości.
W jakim momencie dzieci zwykle zaczynają chodzić?
Chwila rozpoczęcia chodzenia przez dziecko zwykle następuje w granicach 12 miesiąca życia, lecz każdy urwis może mieć własne tempo, na jakie wpływ mają jego indywidualne cechy i rozwój psychoruchowy, a często także najbliższe otoczenie. O zbliżaniu się tego momentu mogą świadczyć: częstsze samodzielne wstawanie, wspieranie się na nogach z użyciem mebli czy ścian, robienie przysiadów, próby podążania w kierunku interesujących dla malucha przedmiotów, a także czujność poznawcza oraz ruchowa.
Etapy chodzenia – po jakim czasie od stania dziecko zaczyna chodzić?
Do podnoszenia się z podparciem zwykle dochodzi mniej więcej 4 miesiące przed rozpoczęciem samodzielnego chodzenia. Poważną oznaką początków nauki jest poruszanie się przy meblach – gdy to nastąpi, można spodziewać się, że urwis zacznie sam maszerować po upływie 2-3 miesięcy.
Duże znaczenie podczas nauki chodzenia dziecka etapami ma rozwój psychoruchowy i motoryczny – do kształtowania siły mięśni oraz koordynacji ruchowej mających znaczący wpływ na to, jak maluch będzie się później rozwijał, dochodzi już na etapie pełzania czy raczkowania.
Chodzenie z dzieckiem na rękę – czy to dobre rozwiązanie?
Choć maluch powinien samodzielnie nauczyć się chodzić, wsparcie rodzica również może okazać się przydatne, aby czuł się on bezpiecznie. Ponadto, trzymanie go za rękę często wspomaga jego rozwój motoryczny.
Wspieranie dziecka na początku chodzenia trzeba jednak ograniczyć, gdyż nadmierna pomoc może mieć niekorzystny wpływ na jego dalszy rozwój, skutkując także brakiem samodzielności. Rezygnacja ze wsparcia zmusi urwisa do działania samemu i zapoznania się z możliwościami własnego ciała w otoczeniu, które ciągle ulega zmianom. Będzie to z pewnością zachętą do kolejnych prób stawiania kroków bez asystowania drugiej osoby. Zdecydowanie zbędne jest tu stymulowanie rozwoju maleństwa, a brak stałego ingerowania w naukę może mu tylko pomóc. Odradzamy także używanie chodzików, gdyż są one odpowiedzialne za kształtowanie sztucznego wzorca chodu oraz hamowanie rozwoju niezwykle istotnej równowagi.
Gdy urwis zaczyna chodzić, warto kupić mu odpowiednie buty – szczególnie sprawdzi się lekkie i elastyczne obuwie, które gwarantuje wentylację stóp, jednocześnie zapewniając skórze malucha właściwą ochronę oraz komfort podczas stawiania pierwszych kroków. Warto wszelkich wątpliwości dobrze poprosić o poradę dziecięcego osteopatę.
Kiedy zwykle kończy się nauka chodzenia?
Wykształcenie się płynnego i samodzielnego chodu u dziecka zwykle następuje po ukończeniu 2 roku życia, gdy stawia już pewne kroki, mając coraz mniejsze problemy z utrzymaniem równowagi. Wtedy również urwis zaczyna posiadać zdolność kontroli swojej prędkości chodu oraz bezproblemowej zmiany kierunku.
Jeśli maluch skończył już 18 miesięcy, a nadal nie zrobił pierwszych kroków, może to być powodem do niepokojów. Ponadto, alarmującymi sygnałami mogą być: chodzenia na palcach obu nóg lub jednej, pociąganie jedną nóżką, częste upadki czy drżenia ciała. W takich przypadkach, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć możliwość wystąpienia różnych problemów rozwojowych.
Nauka chodzenia dziecka etapami – co trzeba wiedzieć?
Tempo nauki chodu u dziecka może się różnić w zależności od wielu czynników, lecz warto zakodować sobie powyższe informacje co do najczęstszych terminów występowania poszczególnych etapów, aby móc reagować w przypadku wszelkich opóźnień. Mogą one bowiem świadczyć o pewnych kłopotach z rozwojem motorycznym i psychoruchowym bobasa. Warto także stosować się do porad związanych z ewentualnym wsparciem malucha w trakcie stawiania pierwszych kroków, gdyż jego nadmiar może przynieść skutki odwrotne od zamierzonych.
